Adiantum capillus-veneris fot. Marija Gajic CC BY-SA 4.0 Wikimedia Commons

Niekropień właściwy Adiantum capillus-veneris

grupa: Do wnętrz
podgrupa roślin: znoszące zacienienie, ozdobne liście
Charakterystyka rośliny
  • pokrój: pokładający się
  • wysokość: 30-60 cm
  • dekoracyjność: cała roślina, ulistnienie
  • stanowisko: cień, półcień
  • zastosowanie: pojemniki, wnętrza

Niekropień właściwy (Adiantum capillus-veneris) do rodziny orliczkowatych (Pteridaceae). Paproć w środowisku naturalnym występuje w Europie, obu Amerykach i Afryce. W Polsce uprawia się ją głównie jako roślinę doniczkową. Adiantum w dobrych warunkach może dorastać do 60cm wysokości. Tworzy luźne kępy pierzastych liści złożonych z drobnych, ząbkowanych na brzegach listków.

Wymagania i uprawa

Roślina ma dość duże wymagania i nie poleca się jej uprawiać osobom początkującym. Lubi miejsca lekko zacienione o dużej wilgotności powietrza. Nie znosi przestawiania. Podłoże powinno być żyzne, próchnicze, dobrze przepuszczalne. Nie można dopuszczać do przesuszenia bryły korzeniowej – to prowadzi do szybkiego zamierania paproci. Zwykle podlewa się ją 2-3 razy w tygodniu (zależnie od stanowiska). Od wiosny do końca lata warto stosować specjalistyczne nawozy. Przesadzanie wykonuje się co kilka lat – najlepiej wiosną. Niekropień warto regularnie zraszać. Źle reaguje na zanieczyszczenia powietrza – np.: z kuchenki gazowej lub papierosów.

Zastosowanie

Paproć uprawiana jest jako roślina doniczkowa. To dobra dekoracja słabiej oświetlonych pomieszczeń. Można uprawiać ją na parapecie (wystawy południowej) lub w pobliżu okna. Latem nadaje się do dekoracji balkonów, tarasów i drzwi wejściowych – o ile te miejsca są zacienione.

Przeczytaj także