Driakiew gwiaździsta

Driakiew gwiaździsta Scabiosa stellata

grupa: Inne
podgrupa roślin: na suszone bukiety
Charakterystyka rośliny
  • pokrój: wzniesiony
  • wysokość: 60-70cm
  • dekoracyjność: kwiaty
  • kwiaty: drobne, dzwonkowate
  • kolor kwiatów: żółte
  • okres kwitnienia: IX, VII, VIII
  • zapach: kwiaty
  • trwałość liści: sezonowe
  • przydatność do spożycia: owoce
  • gleba: każda ogrodowa, piaszczysto-gliniasta, przepuszczalna
  • odczyn gleby: lekko zasadowa, zasadowa
  • wilgotność: gleba umiarkowanie sucha, gleba umiarkowanie wilgotna
  • stanowisko: słońce
  • zastosowanie: bukiety, rabaty, w grupie

Driakiew gwiaździsta to bylina (zwykle uprawiana jako roślina jednoroczna) dorastająca do wys. 60-70cm. Należy do rodziny szczeciowatych (Dipsacaceae). Tworzy pokrój wniesiony i czasem rozrasta się tworząc kępy. Kwitnie od lipca do września, tworząc beżowo-zielone kwiatostany. Po przekwitnięciu kwiaty są nadal dekoracyjne i można wykorzystać je do tworzenia suchych bukietów lub pozostawić w ogrodzie.

Roślina nie jest wymagająca i można ją uprawiać w niemal każdym typie gleby. Optymalne są jednak podłoża przepuszczalne, gliniasto-piaszczyste, lekko wilgotne, bogate w wapń. Driakiew gwiaździsta preferuje słoneczne stanowiska. Roślinę w Polsce rozmnaża się głównie przez wysiew nasion (w kwietniu). Jest dość odporna na suszę, szkodniki i choroby. Podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym jest odchwaszczanie.

W ogrodzie driakiew gwiaździsta znalazła zastosowanie przy tworzeniu niewysokich rabat letnio-jesiennych. Roślina po przekwitnięciu tworzy suche, kuliste "kieliszki".

fot. Cillas

Zobacz inne rośliny