Dąb omszony Quercus pubescens

Dąb omszony Quercus pubescens

grupa: Drzewa
podgrupa roślin: liściaste, parkowe, znoszące zacienienie, ozdobne owoce , ozdobne liście
Charakterystyka rośliny
  • wysokość: 25m
  • dekoracyjność: owoce, ulistnienie
  • trwałość liści: sezonowe
  • korona: nieregularna
  • gleba: przepuszczalna, żyzna
  • stanowisko: słońce
  • zastosowanie: ogrody wiejskie, parki

Dąb omszony (Quercus pubescens) należy do rodziny bukowatych (Fagaceae). W środowisku naturalnym występuje w Europie (szczególnie w basenie Morza Śródziemnego) oraz w Azji. W Polsce w środowisku naturalnym można go spotkać jedynie w rezerwacie Bielinek nad Odrą.

W "Polskiej Czerwonej Księdze Roślin" jest określony jako "gatunek zagrożony". To średniej wielkości drzewo o nieregularnej koronie, osiągające do 25m wysokości. Wytwarza zatokowo powcinane liście. Blaszki od spodu są gęsto owłosione (stąd nazwa). Żołędzie są małe, spiczaste, jasnobrązowe z owłosionymi miseczkami.

Dąb omszony - wymagania i uprawa:

Drzewo powinno się uprawiać jedynie w miejscach dobrze nasłonecznionych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Uprawa jest efektywna w cieplejszych rejonach Polski. Gatunek nie znosi cienia i jest wrażliwy na mróz. Preferuje gleby żyzne, przepuszczalne. Najlepiej sadzić go wiosną. Młode okazy przed nadejściem mrozów zaleca się osłaniać. W czasie uprawy dąb warto podlewać i dokarmiać (najlepiej nawozami organicznymi). Dobrze reaguje na ściółkowanie.

Zastosowanie dębu omszonego:

Dąb omszony to rzadki gatunek, który można wprowadzić do ogrodu. To ciekawostka dendrologiczna, którą warto sadzić jako soliter. Zaleca się wybrać dla niego wyeksponowane (i jednocześnie zaciszne) miejsce. W cieplejszych krajach (np.: we Włoszech i Francji) dąb omszony jest wykorzystywany do produkcji trufli.

Zdjęcie: Franz Xaver, CC BY-SA 3.0, wikimedia.org