Drzewa

iglaste

Choina kanadyjska
Tsuga canadensis

Drzewo o malowniczej, szerokostożkowej, luźnej koronie. Osiąga 15 metrów wysokości, 8 m szerokości, przyrasta ok. 20 cm rocznie. Bardzo często rozwija formy wielopniowe.

Cyprysik Lawsona
Chamaecyparis lawsoniana

Cyprysik Lawsona to duże drzewo z rodziny cyprysowatych, ze stożkowatą, nisko osadzoną koroną i pióropuszowatym wierzchołkiem. W swoim naturalnym środowisku (Kalifornia) osiąga 75 m wysokości, w naszym klimacie dorasta do 25 - 30 m.

Cyprysik Lawsona 'Columnaris'
Chamaecyparis lawsoniana 'Columnaris'

Cyprysik Lawsona 'Columnaris' występuje w zachodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na terenach nizinnych oraz w górach (do 1500 m n.p.m.) - przeważnie w dolinach rzek i strumieni.

Jodła kalifornijska
Abies concolor

Jodła kalifornijska dorasta do ok. 30 m wysokości, przyrastając ok. 25 cm rocznie. Ma piękny, regularny, stożkowy pokrój. Igły bardzo długie, szaro- lub srebrzysto-zielone. Po roztarciu pachną cytryną.

Jodła kaukaska
Abies nordmanniana

Jodła kaukaska (Abies nordmanniana) to drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje w zachodniej Azji, gdzie osiąga nawet 20-30 m wysokości. W ogrodzie jednak wysokość jodły zwykle nie przekracza 5-10 m. Roślina ma matowoszarą korę i drobne, osadzone dwurzędowo szpilki o charakterystycznym zapachu. Kwitnie od kwietnia do maja. Po przekwitnięciu wytwarza szyszki. Dojrzałe szyszki mają brunatny kolor i długość do 15 cm.

Jodła koreańska
Abies koreana

Jodła koreańska (Abies koreana) to malownicze, zimozielone drzewo, świetnie nadające się do niewielkich ogrodów. Jest prawdziwym obiektem pożądania wśród miłośników drzew iglastych. Przez wiele lat jodła koreańska rośnie bardzo wolno.

Sosna czarna
Pinus nigra

Sosna czarna (Pinus nigra), znana także jako sosna austriacka, należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje na południu Europy i w Azji Mniejszej. Roślina w Polsce może dorastać do 25m wysokości.

Sosna oścista
Pinus aristata

Sosna oścista to drzewko o bardzo powolnym wzroście - po 30 latach osiąga około 3 m wysokości. Cechą wyróżniającą są krótkie, lekko wygięte pędy oraz bardzo gęsto ułożone, długowieczne (do 15 lat) igły, na których znajdują się białawe kłaczki żywicy.

Sosna pospolita
Pinus sylvestris

Sosna pospolita jest wiecznie zielonym drzewem iglastym, które uważa się za symbol przetrwania. Na pozór jest wątłe, lecz potrafi oprzeć się sile wiatrów morskich. Jego korona, początkowo stożkowata, z wiekiem staje się parasolowata.

Sosna żółta
Pinus ponderosa

Sosna żółta (Pinus ponderosa) należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje w Ameryce Północnej (jest tam odpowiednikiem "polskiej" sosny zwyczajnej).

Świerk biały
Picea glauca

Świerk biały (Picea glauca) należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje w Ameryce Północnej. W Polsce jest rośliną znaną z uprawy. W szczególności cenione są odmiany wolno rosnące, np.: 'Conica'. Podstawowy gatunek osiąga ok. 25-30m wysokości. Posiada piramidoidalną, dość smukłą koronę. Kora jest cienka i łuszczy się płatami. Igły są krótkie, tępe, z wierzchu zielononiebieskie, od spodu zielonobiałe. Szyszki są wydłużone i mają zielonofioletową barwę. Wymagania i uprawa: Drzewo powinno być sadzone w miejscu słonecznym - wtedy posiada najlepiej wybarwione igły. Preferuje podłoża przepuszczalne, żyzne, umiarkowanie suche o lekko kwaśnym lub kwaśnym odczynie. Nie lubi gleb wilgotnych, wtedy jest podatny na choroby grzybowe. Gatunek jest wystarczająco mrozoodporny, jednak młode okazy zaleca się osłaniać. W czasie uprawy ważne jest regularne podlewanie (również zimą) i zrównoważone nawożenie. Dobrze reaguje na ściółkowanie gleby. Świerk jest wrażliwy na zanieczyszczenie powietrza. Może być atakowany przez mszyce (w szczególności ochojniki) lub przędziorki. Nie wymaga cięcia. Zastosowanie: Świerk biały najlepiej prezentuje się jako soliter w dużych ogrodach i parkach. Ze względu na kolorystykę to cenna dekoracja każdego ogrodu. Odmiany karłowe są cenione jako dekoracje skalniaków, wrzosowisk i wielogatunkowych krzewiastych zestawień. zdjęcie: NPS Photo Tim Rains: Denali National Park and Preserve [CC BY 2.0], via Wikimedia Commons

Świerk Brewera
Picea breweriana

Świerk Brewera (Picea breweriana) to drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje na terenie Stanów Zjednoczonych. Jest to gatunek unikatowy dla gór Siskiyou oraz masywu Shasta na granicy Oregonu i Kalifornii. W wielu krajach, w tym w Polsce, świerk jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Świerk czarny
Picea mariana

Świerk czarny (Picea mariana) to drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje w Ameryce Północnej, głównie na Alasce. W Polsce czasem spotyka się go w uprawie (zwłaszcza odmiany karłowe). Drzewo dorasta do 20m wysokości.

Świerk czerwony
Picea rubens

Świerk czerwony (Picea rubens) należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje w Ameryce Północnej. W Polsce jest uprawiany rzadko. Drzewo jest długowieczne, może osiągać znaczne rozmiary (nawet 35m i więcej).

Świerk kaukaski
Picea orientalis

Świerk kaukaski (Picea orientalis) należy do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym występuje w Azji. W Polsce to roślina zadomowiona, czasem spotykana w ogrodach. Osiąga znaczne rozmiary - nawet 35m wysokości.

Świerk kłujący
Picea pungens

Świerk kłujący (Picea pungens) pochodzi z górzystych regionów zachodniej części Ameryki Północnej. Został znaleziony dopiero w 1862 r. i wkrótce po tym wprowadzony do uprawy w Europie, gdzie szybko zyskał powszechne uznanie.

Świerk serbski
Picea omorika

Świerk serbski (Picea omorika) to drzewo należące do rodziny sosnowatych (Pinaceae). W środowisku naturalnym roślina występuje na Bałkanach (głównie w Serbii i w Bośni). W Polsce natomiast świerk jest uprawiany jako gatunek ozdobny.